กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 170
หนิวชวนชวนมีสัญชาตญาณที่เฉียบคมยิ่ง ประสาทสัมผัสด้านอันตรายไวเป็นพิเศษ ข้อพิสูจน์ที่หนักแน่นที่สุดคือในชีวิตนี้เขาเพิ่งเคยประสบกับช่วงเวลาตกต่ำเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาแค่สองครั้ง
"ความหมายของข้าคือเคารพท่านมากเป็นพิเศษขอรับ"
หนิวชวนชวนไหนเลยจะกล้าพูดซ้ำอีกรอบ เขาร่างกายขยับถอยไปพิงกับแรดศิลายักษ์โดยไม่รู้ตัว "ท่านกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ขอรับ ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม เดี๋ยวข้าไปเตรียมมื้อเย็นให้"
พูดจบเขาก็พาอสูรมารสามตัวหลบฉากไป
อีกด้านหนึ่ง
หลังจากเจี่ยซีถงอวดเขามังกรชิ้นเล็กของตัวเองเสร็จ นางก็เริ่มเดินดมฟุดฟิดไปทั่ว
ขนของนางมีกลิ่นสบู่
กิ่งไม้หลางมู่ที่วางอยู่ข้างเตียงไม่มีกลิ่น แต่แม่น้ำชื่อสุ่ยกลับมีกลิ่นคล้ายน้ำหมึก (อาจเป็นเพราะไม่ได้เปลี่ยนน้ำมานานจนส่งกลิ่นเหม็น)