บทที่ 160

บทที่ 160

ไม่มีรสชาติเท่าใดนัก (อันที่จริงคือชิมไม่ออกต่างหาก)

ทว่าในวินาทีที่ดื่มลงไป นางกลับมีความรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมา

ความรู้สึกอุ่นนั้น

แผ่ซ่านจากลำคอไปยังสี่แขนขา

"เป็นอย่างไรบ้าง"

ซางเยี่ยนถิงมองดูสีหน้าเหม่อลอยของนางแล้วเอ่ยถาม

"มีความรู้สึก"

"ความรู้สึกอุ่น ๆ"

ตอนแรกเจี่ยซีถงทำหน้าเหม่อ จากนั้นก็เริ่มหัวเราะ ยิ่งหัวเราะมากเข้า อยู่ ๆ ความรู้สึกน้อยอกน้อยใจอย่างไร้สาเหตุก็ทำให้น้ำตาซึมขึ้นมา