บทที่ 127

บทที่ 127

ซางเยี่ยนถิงเตะลูกหนังกลับไปอย่างง่ายดาย

แต่ถังชวนเตรียมตัวมาพร้อม ย่อมไม่หวาดหวั่น "ผู้ป่วยทั้งสองท่านพวกเรามีวิธีรักษาอย่างแน่นอน ทว่ากลับไม่ต้องยุ่งยากปานนั้น"

เขาสั่งเรียกแพทย์ที่ติดตามมา ให้คนใช้เข็มเงินฝังลงไปที่ผู้ป่วยทั้งสองคน จากนั้นหยิบโอสถที่พกติดตัวมาซึ่งไม่ใช่เม็ดที่แพงที่สุด

ยัดใส่ปากคนทั้งสอง ชั่วครู่ต่อมาผู้ป่วยที่ใบหน้าบิดเบี้ยวเริ่มกลับมาเป็นปกติ ผู้ป่วยที่หมดสติกลอกตาเบา ๆ ที่ด้านล่าง

ผ่านไปไม่นาน อาการของทั้งสองคนต่างก็ดีขึ้นทั้งสิ้น

"ถึงอย่างไรโอสถก็ยังน่าเชื่อถือกว่าสินะ"

"ใช่แล้ว ยันต์จู้โหยวถูกยกย่องซะสูงส่ง แต่ก็ไม่ได้รักษาได้สารพัดโรค ข้าว่าก่อนหน้านี้คงมีคนช่วยกันปั้นแต่งมันขึ้นมามากกว่า"