บทที่ 126

บทที่ 126

ประดับประดาด้วยโคมไฟและผ้าแพรสี มงคลยิ่งนัก

แม้ทำเลจะธรรมดาและสถานที่ค่อนข้างคับแคบ แต่เจี่ยซีถงก็อยากจะขนานนามที่นี่ว่าเป็นงานออกแบบยอดเยี่ยม

"เหตุใดจึงแขวนเจ้ารูปนี้ไว้ที่หน้าร้านล่ะ"

ซางเยี่ยนถิงผู้ได้รับเชิญให้มาร่วมตัดริบบิ้นกวาดสายตาเพ่งมองแวบเดียวก็เห็นภาพวาดพู่กันจีนรูปแรคคูนน้อยที่ดูขัดหูขัดตากับการตกแต่งโดยรอบเข้าทันที

คิ้วเรียวของเขาขมวดเล็กน้อย

"เพราะว่าข้าหน้าตาดีอย่างไรเล่า"

เจี่ยซีถงยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเอง ทั้งกลม ทั้งใหญ่แถมยังมีขนปุกปุยเต็มไปหมด

จะมีใครปฏิเสธความน่ารักเช่นนี้ได้กันเล่า

"คุณชายหยาน ท่านมาแล้ว"