บทที่ 103

บทที่ 103

คำพูดนี้จี้ใจดำของหลวีชิวเจิงเข้าอย่างจัง

ทว่าต่อให้เป็นอาจารย์ที่ยอดเยี่ยมเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ลูกศิษย์คนหนึ่งเก่งกาจขึ้นมาได้ภายในไม่กี่วัน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังตาบอดสนิท

"ก็ได้"

เห็นแก่ที่เขาเป็นศิษย์สายตรงของผู้อำนวยการ แม้ความหวังจะริบหรี่ แต่หลวีชิวเจิงก็ยังพยักหน้าตกลง

"หากคุณชายหยานสามารถทำให้บุตรธิดาทื่อมะลื่อทั้งสองคนของข้ามีฝีมือรุดหน้าอย่างก้าวกระโดด จนมีความหวังจะได้เข้าสถาบันเซิ่งตู ข้าก็ยินดีมอบบัวหลิงหลงให้แก่คุณชาย แต่หากทำไม่ได้ ก็ขอร้องคุณชายอย่าได้ฝืนใจเลย"

"ตกลง"

ทั้งสองฝ่ายตกลงกันเป็นมั่นเหมาะ

วันต่อมา

ณ ลานฝึกยุทธ์ภายในจวนหลวีชิว