บทที่ 100

บทที่ 100

ซางเยี่ยนถิงทำลายทิ้งเสร็จก็ตูดโด่งหนีไปทันที

ไม่ใช่แค่ชั้นเจ็ด แม้แต่ชั้นแปดเขาก็ยังไม่ได้จัดการให้เรียบร้อย

เจี่ยซีถงเก็บอาวุธวิเศษทองอาคมได้ที่ชั้นแปด: ดาบใหญ่หนึ่งเล่ม — เดิมทีเป็นของซางเจิ้นหยุน

อาวุธวิเศษทองเรืองรอง: ดาบใหญ่หนึ่งเล่ม — เดิมทีเป็นของซางเยี่ยนถิง และเปลี่ยนมือเป็นของซางจิ่วหมิง

อาวุธวิเศษทองเรืองรอง: กระบองใหญ่หนึ่งด้าม — กะด้วยสายตาแล้วน่าจะเป็นของประมุขตระกูลซ่ง

รวมถึงปิ่นปักผมลวดลายประณีตอีกหนึ่งชิ้น คาดการณ์ด้วยสายตาว่าเป็นของซ่งอวี้เอ๋อร์ นอกจากสวยแล้วก็ไม่มีประโยชน์อื่นใด นางช่างยากจนที่สุดจริงๆ

ทว่าแค่สามอย่างแรกนั้น เจี่ยซีถงก็ฟันกำไรเละเทะแล้ว!

ชั้นเจ็ด