บทที่ 73

บทที่ 73

ในช่วงเวลาต่อมา ซางเยี่ยนถิงไม่ได้หาเรื่องยอดเขาจินหยางอีกเลยแม้แต่น้อย

ทุกวันไม่ว่าจะฝึกวิชาและศึกษาหุ่นเชิดอยู่ในห้อง หรือไม่ก็ไปเดินสำรวจหอคัมภีร์บริเวณชั้นห้าและชั้นหกในส่วนที่ไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้า

นอกยอดเขาชิงซวง

เรื่องที่หยานชิงถูกลงโทษให้กักบริเวณนั้นแพร่สะพัดไปทั่วทั้งสถาบันนานแล้ว

เหล่าศิษย์จากยอดเขาอื่นที่ชอบกินเผือกต่างคาดเดาต้นสายปลายเหตุมาจากคำพูดที่เต็มไปด้วยความโกรธของเหล่าศิษย์พี่แห่งยอดเขาชิงซวง

ที่แท้ศิษย์ยอดเขาจินหยางต่างหากคือคนที่ล่วงเกินไม่ได้ที่สุด

ที่แท้อัจฉริยะก็ไม่มีค่าอันใดต่อหน้าอำนาจ

แปดตระกูลใหญ่คือผู้ควบคุมที่อยู่เบื้องหลังสถาบันเซิ่งตู...