บทที่ 61

บทที่ 61

"ได้แล้ว ๆ"

เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องที่คอยเฝ้าอยู่ข้างหม้อต่างอดใจรอไม่ไหวเร่งเร้าให้ตักข้าวได้แล้ว

หลังจากที่ซางเยี่ยนถิงหลีกทางให้ ทุกคนก็กรูเข้าไปทันที

รอบบริเวณยอดเขาชิงซวงเต็มไปด้วยเสียงซดน้ำซุปและกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย

น้ำซุปข้นร้อน ๆ ลงท้อง ช่วยขับความหนาวเย็นในร่างกายออกไป ทั้งหอมทั้งอบอุ่นแถมยังขับเหงื่อออกมาอีก—สบายจริง ๆ!

ศิษย์ยอดเขาชิงซวงแต่ละคนเผยสีหน้ามีความสุขออกมา

ในขณะที่พวกเขานั่งผิงไฟดื่มซุปกันอยู่ ทางฝั่งของยอดเขาเซิงหยางกลับยังหนาวสั่นจนตัวโยน

ต่างฝ่ายต่างยกย่องว่าตนเองเป็นศิษย์อัจฉริยะ สูงส่งไม่ยอมก้มหัวให้ใคร แต่สายตากลับอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังยอดเขาชิงซวง รอบข้างมีเสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นเป็นระลอก

ทนไม่ไหวแล้ว!