บทที่ 39

บทที่ 39

ตอนที่หนิวชวนชวนเดินกลับมาร่างกายก็เหม่อลอยไร้สติไปหมดแล้ว แม้กระทั่งเสียงที่หลิวเฮ่ากับคนอื่นๆ เรียกเขาก็ยังไม่ได้ยิน

พอเขาได้สติกลับคืนมา ก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งกดตัวไว้เรียบร้อยแล้ว แขนขาถูกมัดไว้กับเสาทั้งสี่ต้นของเตียงตามลำดับ ข้างกายคือสีหน้าอันเหี้ยมเกรียมของเพื่อนร่วมห้องหลายคน ชวนให้รู้สึกสันหลังวาบ

"แม่มเอ๊ย พวกกูเรียกมึงแล้วมึงไม่ยอมฟัง แต่พอคนอื่นเรียกมึงทำตัวเป็นหมาแล้ววิ่งแจ้นไปหาเลยนะ"