บทที่ 18

บทที่ 18

จวนหมอเทวดา

ไม้เนื้อแดง กระเบื้องสีคราม

บริเวณคานเรือนล้วนใช้เทคนิคแต้มสีเขียวมรกตและผงทองวาดลวดลายเมฆมงคลและนกกระเรียน ที่หน้าประตูวางสิงโตหินขนาดใหญ่หุ้มแผ่นทองคำเปลวไว้ด้านนอก บ่าวเฝ้าประตูยืนเรียงกันเป็นแถวถึงสี่แถว

ผู้คนที่มาหาหมอมีไม่น้อยเลย

ผู้ที่สามารถควักเงินห้าร้อยตำลึงเงินเพื่อรักษาอาการล้วนเป็นขุนนางใหญ่และผู้มีอิทธิพล ซางเยี่ยนถิงพกเงินห้าร้อยตำลึงติดตัวดูธรรมดาอย่างยิ่ง จึงต้องต่อแถวอยู่ท้ายสุด

ตั้งแต่ยามบ่ายจนถึงพลบค่ำ

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า บ่าวจวนหมอเทวดาแขวนโคมไฟที่หน้าประตู ถึงตาของซางเยี่ยนถิง

ในที่สุดก็ได้พบหมอเทวดา

คนผู้นี้ดูแล้วอายุเพียงสามสิบกว่าปี หน้าตาธรรมดา สีหน้าเย็นชาแฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่งถือดีว่าตนมีฝีมือ