0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 ความผูกพันดั่งพี่น้องที่ร่วมทุกข์ร่วมสุข

ซูอวี้และคนทั้งสามคว้าขอบแท่นหินไว้ด้วยความทุลักทุเล สายน้ำจากน้ำตกที่ไหลเชี่ยวถาโถมลงมาบนร่างจนพวกเขาไม่อาจลืมตาขึ้นได้ เส้นผมเปียกโชกแนบสนิทไปกับผิวกาย

พวกเขาทำได้เพียงแผ่จิตเทวะออกไป และพยายามตะเกียกตะกายขึ้นไปบนแท่นหิน

ทั้งสามเกือบถูกกระแสน้ำพัดไปตั้งหลายครา ในที่สุดก็นั่งลงบนแท่นหินได้สำเร็จ พวกเขาเลียนแบบท่าทางของเชียนเริ่นซีด้วยการนั่งขัดสมาธิ แล้วเริ่มท่องคาถาเคล็ดวิชาหลอมกายาเงียบ ๆ

“พรวด!”

ชิวเยว่ไป๋ที่มีตบะต่ำที่สุดอดไม่ได้ที่จะพ่นเลือดคำโตออกมา นางได้รับบาดเจ็บภายในจากแรงปะทะของกระแสน้ำ

ไป๋ฉู่เองก็รู้สึกหวานปร่าที่ลำคอ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วปากของเขา