กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 สังสารวัฏใกล้ปรากฏ
บุปผาบานสองดอก ต่างแยกกิ่งเล่า
กล่าวถึงโฮ่วถู่ที่ได้รับสิ่งเร้นลับชี้ทาง มุ่งสู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบรรพกาล เมื่อผ่านทะเลโลหิต นางก็หยุดฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว
เห็นแต่เหนือทะเลโลหิตนั้น คลื่นโลหิตปั่นป่วน ลมคาวเลือดปะทะหน้า ดวงวิญญาณนับไม่ถ้วนล่องลอยอยู่หว่างกลาง บางดวงแหงนฟ้าร่ำไห้ บางดวงกอดศีรษะร้องไห้ระทม บางดวงถูกคลื่นโลหิตกลืนกินแล้วคายออกมา
ล้วนเป็นผู้ตายอย่างน่าสังเวชเมื่อยังมีชีวิต ปราณอาฆาตยากสลาย ตลอดทั้งปีล่องลอยอยู่บนผืนทะเลแดงฉานราวโลหิตนี้ ไม่อาจเกิดใหม่ ไม่อาจบรรลุการหลุดพ้น ยิ่งไม่มีสังสารวัฏให้เข้า
โฮ่วถู่ยืนนิ่งอยู่บนเมฆ มองดวงวิญญาณอันไร้ขอบเขตนั้น ส่วนที่อ่อนโยนที่สุดในใจราวถูกสิ่งใดบีบรัดอย่างแรง