เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 หนี่วา, คุนเผิง
“นี่มิใช่ศิษย์ของอริยะเจิ้นหยวนหรือ? เหตุใดตบะของเขาจึงเสมอข้ากันแล้ว?”
“ที่แท้ก็เป็นสหายเต๋าหนิงเจินจื่อ ไม่ทราบว่าอาจารย์ของเจ้ายามนี้อยู่ที่ใดหรือ?” ก่อนที่หนี่วาจะได้คิดละเอียด คำพูดหนึ่งประโยคของคุนเผิงก็ดึงความคิดของนางกลับมา
หนิงเจินจื่อเห็นคุนเผิงมองเขาอย่างร้อนรน คล้ายมีสีหน้าเอาใจ
แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ก็ยังยิ้มบาง ๆ ว่า “ท่านอาจารย์กับอาจารย์ทั้งสองกำลังปิดด่าน ไม่สะดวกพบแขก หากสหายเต๋าทั้งสองไม่รังเกียจ เชิญไปนั่งที่ภูเขาวิญญาณสักหน่อย รอท่านอาจารย์ออกจากการปิดด่านแล้วค่อยมาที่ภูเขาสุเมรุอีกครั้ง”
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร! นักพรตผู้น้อยรอได้ รอได้!” คุนเผิงใจไม่สงบ คิดในใจว่า หากถ่วงเวลาได้สักครู่หนึ่งที่จะได้พบอริยะ ก็ถ่วงไว้นานสักครู่หนึ่ง