เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ฟื้นฟูตะวันตก
“ช่างเถิด ช่างเถิด ได้มาก็เป็นวาสนาของข้า เสียไปก็เป็นชะตาของข้า”
“การที่มีไข่มุกโกลาหลพาข้ามาสู่บรรพกาลได้ ก็เป็นวาสนาอันใหญ่หลวงแล้ว ไม่อาจโลภมากไปกว่านี้ มิเช่นนั้นคงต้องพบความพิโรธสวรรค์เป็นแน่”
เจิ้นหยวนจื่อถือแส้ปัดฝุ่นไว้ในมือ ความรู้สึกบริสุทธิ์หลุดพ้นธุลีก็พลันบังเกิด
ยามสะบัดแส้ปัดฝุ่น เส้นไหมเงินนับพันนับหมื่นไหลหลั่งราวน้ำตก แต่ละเส้นห่อหุ้มปราณชิงหลิงแต่กำเนิด ณ ที่ที่กวาดผ่าน กระแสปราณโกลาหลก็ถอยร่นด้วยตนเอง
เพียงยกแส้ปัดฝุ่นเบา ๆ แสงกระจ่างหมื่นสายก็แผ่ขยายออก แสงกระจ่างสาดประกายผ่องใส ก่อให้เกิดแสงมงคลพันสาย ชั่วขณะเดียว ภาพลักษณ์ก็ผันแปรนับพัน
“ยามนี้ฝ่ายรุกมีแส้ปัดฝุ่นชิงหลิง ฝ่ายรับมีคัมภีร์ปฐพี บรรพกาลกว้างใหญ่เพียงใด ก็ปล่อยให้นักพรตผู้น้อยโลดแล่นได้ตามใจ”