กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ไข่มุกโกลาหล
ในฐานะสองในหกอริยะแห่งยุคหลัง เจียอิ่นและจุ่นถีนับได้ว่ามีทั้งชื่อเสียงและคำครหาพอ ๆ กัน
ทั้งสองไม่สนหน้าอริยะ เที่ยวหาเศษหาเลยไปทั่ว พบสิ่งมีชีวิตที่มีคุณสมบัติก็จะล่อกลับตะวันตก
เรียกชื่อให้ไพเราะว่า โปรดผู้มีวาสนา
พบใครก็เอ่ยว่า สหายเต๋าเป็นผู้มีวาสนากับข้า ขอเชิญรีบเข้ามายังตะวันตกของข้า ร่วมเสพมหามรรคสุขาวดี
แต่ที่ทั้งสองมีความมุ่งมั่นยิ่งใหญ่และความเข้าใจยิ่งใหญ่ก็เป็นความจริงที่โต้แย้งไม่ได้
สามารถบริหารลัทธิตะวันตกที่ยากจนขาวโพลนให้กลายเป็นลัทธิใหญ่ที่สุดในบรรพกาลได้ ก็เห็นได้ถึงความสามารถของทั้งสอง
“เจียอิ่นกับจุ่นถีนี้สามัคคีกันดุจพี่น้อง ทั้งสองยังมีมิตรภาพมั่นคงยิ่งทอง หากดึงมาใช้กับข้าได้ ในบรรพกาลก็แทบจะเดินไปไหนก็ไม่มีใครกล้าขวาง”