กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 สะกดจิต ??
“ในวันเวลาต่อจากนั้น ผมไม่รู้ว่าผมเกิดอาการประสาทหลอนหรือมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกันแน่”
“บางครั้งผมจะได้ยินเสียงแว่วดังเข้ามาในหู เสียงนั้นคอยยุยงให้ผมไปทำเรื่องบางอย่างอยู่ตลอดเวลา”
“ตอนแรกผมยังฟังไม่ค่อยออกว่ามันพูดอะไร”
“ภายหลังพวกคุณรู้ไหมครับ ว่านั่นเป็นเสียงของจางเฉี่ยว!”
พอพูดถึงตรงนี้ มือของเฝิงซวี่ที่กำแขนเสื้อของสือเหยาก็ยิ่งแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าสือเหยาจะไม่เชื่อคำพูดเขาและมองว่าเขาเป็นคนบ้า
ทว่าพอสือเหยาได้ฟัง มันก็ดูคล้ายกับเรื่องเล่าลี้ลับอยู่ไม่น้อย
การที่จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงของคนที่ตายไปแล้ว ต่อให้เป็นใครก็คงต้องบอกว่าวิกลจริตทั้งนั้น