0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 คำบอกเล่าของเฝิงซวี่

“เออ ได้ เดี๋ยวดูล่ะกัน”

“รวมเบ็ดเสร็จห่างกันตั้ง 1 ชั่วโมงเลย”

ในช่วงหนึ่งชั่วโมงนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

คนดี ๆ อยู่ดี ๆ ทำไมถึงกลายเป็นสภาพนี้ไปได้ ราวกับโดนของเข้าไม่มีผิด

“หัวหน้าหนาน ดูท่าทางแล้วเฝิงซวี่คนนั้นน่าจะเห็นอะไรบางอย่างเข้า ถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนระแวงจนเสียสติในภายหลัง”

“ดูท่าจุดที่จะเจาะกรณีนี้ยังคงอยู่ที่ตัวเฝิงซวี่คนนั้น ไม่ลองกลับไปถามเขาที่สถานีตำรวจอีกรอบดูล่ะ?”

หนานหมิงครุ่นคิด เรื่องราวในตอนนี้เป็นไปอย่างที่สือเหยาว่าไว้จริง ๆ

……