บทที่ 70

## บทที่ 70

การปรากฏตัวของท่านห้าลู่ช่างประหลาดพิกล และการจากไปของเขาก็ไร้ซึ่งสุ้มเสียงใดๆ เช่นกัน หลังจากที่ฉูซวงเหยียนถูกบอดี้ว่ากล่าวต้อนรับเชิญออกมาอย่างสุภาพเรียบร้อยแล้ว เธอกวาดสายตามองกลับไปปรากฏว่ารถยนต์หรูหราคันสีดำเรียบหรูคันนั้นเคลื่อนตัวหายลับไปจากจุดเดิมเสียแล้ว

เมื่อเดินออกมาเผชิญกับสายลมเย็นเยียบด้านนอก สมองของฉูซวงเหยียนที่ก่อนหน้านี้ตึงเครียดจนแทบจะคิดวิเคราะห์อะไรไม่ออกถึงค่อยปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นมาบ้าง และในจังหวะเวลานี้เองที่เธอเพิ่งจะนึกเอะใจขึ้นมาได้ว่า แผ่นหลังเสื้อผ้าของตนเองเปียกชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกาฬที่ผุดซึมออกมาจากความหวาดกลัวเมื่อครู่

แม้ว่าท่าทีของท่านห้าลู่เมื่อครู่จะดูนุ่มนวลเป็นกันเองอย่างหาได้ยากยิ่งในสายตาของเธอ แต่ทว่าชื่อเสียงความเหี้ยมโหดดุดันของชายหนุ่มผู้นั้นเลื่องลือระบือไกลฝังรากลึกประทับแน่นอยู่ในใจของฉูซวงเหยียนในฐานะปีศาจจอมมารผู้ยิ่งใหญ่มาโดยตลอด พอสติสัมปชัญญะเริ่มหวนกลับคืนมาพิจารณาดูให้ถี่ถ้วน เธอกลับรู้สึกหนสั่นพร่าขึ้นมาวูบหนึ่ง

เอาเถอะ อย่างน้อยการที่เธอเดินเข้าไปลอยชายอยู่ใต้จมูกของท่านห้าลู่โดยลำพังแล้วรอดชีวิตกลับออกมาได้โดยปราศจากรอยขีดข่วน อย่างน้อยเธอก็ถือว่าเหนือกว่าพี่สาวลูกพี่ลูกน้องคนซวยคนนั้นไปหลายขุมนักแล้วล่ะนะ...