เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
## บทที่ 62
ในตอนที่สวี่ชิงหวานถูกกึ่งลากกึ่งจูงตัวเดินจากไป เธอมีสภาพราวกับคนสติหลุดสลบไสลจนหลงลืมแม้กระทั่งจะขัดขืน ดำรงอยู่เพียงอาการเหม่อลอยมองตรงมาที่ซืออวี่ แววบนใบหน้าผสมปนเประหว่างความอิจฉาริษยาและความเคียดแค้นชิงชังจนแยกไม่ออก เธอไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยจริงๆ ว่าเหตุใดเรื่องราวถึงได้พลิกผันกลายมาเป็นเช่นนี้ได้
ผู้พ่ายแพ้ในชาติก่อนบัดนี้ยังคงใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสบายดี มีเพียงตัวเธอเองที่นอกจากช่วงเริ่มต้นจะอาศัยความทรงจำล่วงหน้าเข้าหาเหล่าผู้ทรงอิทธิพลจนกอบโกยเงินทองก้อนโต ก้าวเท้าเข้าสู่วงการบันเทิงได้อย่างราบรื่นแล้ว นับจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีเรื่องใดดั่งใจปรารถนาอีกเลย
จี้หลินปฏิบัติต่อเธอด้วยความเย็นชาห่างเหิน และในเวลาต่อมาก็ลุกลามกลายเป็นความรังเกียจเดียดฉันท์ ถึงขั้นออกปากสั่งการให้วงการภาพยนตร์ทั้งวงการร่วมมือกันแบนปิดตายเธอ ส่วนบรรดาผู้ทรงอิทธิพลที่เธอเคยตีสนิทด้วย พลอยพากันหาข้ออ้างปลีกตัวถอยห่างทีละคนหลังจากเธอประสบอุบัติเหตุไฟไหม้ผิวหนัง ส่วนเงินทุนที่เคยตบปากรับคำว่าจะสนับสนุนเธอกลับไร้เงาแม้แต่เงาเดียว
สวี่ชิงหวานไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าขั้นตอนไหนกันแน่ที่ผิดพลาดไป จนส่งผลลัพธ์สุดท้ายออกมาแตกต่างจากชาติก่อนราวฟ้ากับเหว