เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
## บทที่ 51
เมื่อวานนี้สองสามีภรรยาตระกูลจี้ต้องขุดดินตากฝนอยู่ทั้งวัน ส่งผลให้กว่าที่ซืออวี่จะเดินทางปลีกตัวออกจากตระกูลจี้ได้ก็ล่วงเข้าสู่ช่วงดึกดื่นค่ำมืดค่อนคืนแล้ว กว่าเธอจะสามารถจัดเตรียมอาหารตามสูตรเมนูอาหารอันแสนเรื่องมากจู้จี้จุกจิกของท่านห้าลู่จนปรนนิบัติความหิวของเขาจนอิ่มหนำสำราญได้ เธอก็รู้สึกง่วงงุนอ่อนเพลียจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้นอยู่แล้ว
เธอนั้นฝึกฝนสร้างวินัยจนกระทั่งหล่อหลอมนาฬิกาชีวภาพเข้านอนเร็วตื่นเช้าจนเป็นกิจวัตร การที่สามารถฝืนทนถ่างตารอคอยอยู่ได้จนถึงช่วงดึกสงัดแทบจะรุ่งสางนั้น ล้วนเกิดจากแรงผลักดันความอยากรู้อยากเห็นอยากชมมหรสพการแสดงล้วน ๆ เธอกระตือรือร้นอยากจะรับรู้ว่าสองสามีภรรยาตระกูลจี้จะตกอับอับจนหนทางได้ถึงระดับไหน ทว่าในยามนี้ร่างกายของเธอได้เดินทางมาถึงขีดจำกัดต้านทานไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
ท่านห้าลู่ยังคงนั่งรับประทานบะหมี่ไข่ดาวฝีมือเธอด้วยท่าทางสุขุมนุ่มลึกเชื่องช้า สายตาเหลือบมองเห็นท่านชายผู้นี้คีบจัดการเขี่ยกินไข่ขาววงกลมรอบนอกจนเกลี้ยงเกลา ทว่าส่วนไข่แดงตรงกลางกลับปล่อยทิ้งไว้โดยไม่แตะต้องแม้แต่น้อยนิด จงใจคีบเขี่ยหลบเลี่ยงไปไว้ด้านข้างอย่างเลือกสรร ทำเอาซืออวี่อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากยิ้มเจื่อนด้วยความระอากับความเรื่องมาก
ตกลงค่ะ เธอบันทึกข้อมูลใส่สมองเรียบร้อยแล้ว รายชื่อบัญชีแบล็กลิสต์ในเมนูอาหารของท่านห้าลู่จะต้องเพิ่มกฎเหล็กเข้าไปอีกหนึ่งข้ออย่างแน่นอน นั่นคือ: ไม่รับประทานไข่แดง