บทที่ 50

## บทที่ 50

ท่านห้าลู่สะบัดชายเสื้อจากไป ทิ้งไว้เพียงความสำเร็จและความลับดำมืดที่ไร้ร่องรอย ซืออวี่ถูกเขาจึงมือพาตัวหลบหนีออกจากตระกูลจี้ ถึงแม้เธอจะไม่ได้เห็นสภาพเหตุการณ์หลังจากนั้นด้วยตาตนเอง ทว่าก็สามารถจินตนาการคาดเดาภาพเหตุการณ์ออกได้อย่างแม่นยำ ว่าสองสามีภรรยาตระกูลจี้คู่นั้นจะต้องเปิดฉากทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ท้ายที่สุดเมื่อครู่ซืออวี่มองเห็นกับตาตัวเองอย่างชัดเจนว่า สายตาที่จี้เหวินฮั่นใช้มองต้วนหรูหลานนั้นราวกับอาบยาพิษ ราวกับต้องการจะฉีกทึ้งลอกหนังเธอกลืนกินเข้าไปทั้งตัว

ซืออวี่ไม่ได้มีความสนใจในเรื่องราวความบาดหมางของสามีภรรยาคู่นี้สักเท่าใดนัก เพียงแต่เธอกลับมีความรู้สึกเป็นห่วงกังวลถึงจี้หลินอยู่บ้าง ไม่ว่าคนทั้งสองคนนี้จะกระทำเรื่องเลวร้ายอะไรลงไป แต่ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็คือผู้ให้กำเนิดสายเลือดแท้ ๆ ของจี้หลิน การที่เด็กหนุ่มต้องตกอยู่ท่ามกลางสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางรู้สึกสบายใจได้อย่างแน่นอน

เมื่อคิดมาถึงจุดนี้แล้ว ซืออวี่กลับรู้สึกโชคชะตาเข้าข้างอยู่บ้างที่ท่านห้าลู่มีความรอบคอบมองการณ์ไกลถึงขนาดแอบมอมยาใส่ลงไปในอาหารให้จี้หลินหลับใหลไปเสีย เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องมารับรู้เห็นภาพเหตุการณ์ที่บิดามารดาต้องสูญเสียหน้าตาจนย่อยยับอัปยศอดสู

เจ้าเด็กโง่คนนั้นเวลานี้น่าจะยังคงนอนหลับลึกอยู่ คงจะไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นหรอกกระมัง……