เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
## บทที่ 43
หลังจากรับชมม้วนเทปฟุตเทจที่มีอยู่เพียงม้วนเดียวนี้จนจบ สีหน้าของผู้กำกับเหลียงก็แปรเปลี่ยนเป็นดำมืดคล้ายก้นหม้อในทันที
แผลไฟไหม้ของสวีชิงหวันไม่ได้เกิดจากความไม่ระมัดระวังในขณะช่วยดับเพลิงแต่อย่างใด แต่เป็นการลงมือทำร้ายร่างกายตนเองโดยเจตนาต่างหาก! เมื่อผู้กำกับเหลียงหวนนึกย้อนกลับไปถึงการแสดงที่พรั่งพรูไปด้วยน้ำตาในวิดีโอเซลฟี่ของสวีชิงหวัน ที่พร่ำพรรณนาว่าบาดแผลของเธอไม่เจ็บปวดเลย และการช่วยชีวิตคนถือเป็นเรื่องคุ้มค่า... เขาก็รู้สึกคลื่นไส้พะอืดพะอมขึ้นมาในทันที
คำพูดที่ดูสวยหรูสูงส่งเช่นนี้ เธอกล่าวเอ่ยออกมาได้อย่างไรกัน?
ผู้กำกับเหลียงเป็นผู้กำกับรุ่นเก่าที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพและจริยธรรมของนักแสดงใต้สังกัดเป็นอย่างมาก ในคราวนี้เขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกนึกเสียใจในสายตาการเลือกคนของตนเอง สวีชิงหวันไม่ได้เป็นแค่เพียงผู้ที่ขาดความเคารพต่อกองถ่ายเท่านั้น แต่เธอยังมีนิสัยโกหกพกลมเป็นสันดาน บาดแผลที่เธอสร้างขึ้นมากับมือกลับนำไปป่าวประกาศเรียกร้องความน่าสงสารบนเวย์ปั๋วอย่างไร้ยางอาย คนประเภทนี้ช่าง—ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!
เขารู้สึกโกรธเกรี้ยวจนแทบคลั่งกับความเสแสร้งจอมปลอมของสวีชิงหวัน และเกือบจะมีความรู้สึกอยากเปิดเผยเนื้อหาในม้วนเทปบันทึกภาพนี้ออกไปสู่สาธารณชนให้รู้แล้วรู้รอด เพื่อให้ทุกคนได้เห็นธาตุแท้ที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้ ทว่าหลังจากที่เขาตั้งสติสงบอารมณ์ลงได้แล้ว กลับพบว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถทำได้