บทที่ 38

บทที่ 38

กว่าที่สองมือของท่านห้าจะละออกจากลำคอของซืออวี่อย่างหมดจด เธอก็เพิ่งจะดึงลมหายใจของตัวเองกลับคืนมาได้ แล้วก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าในช่วงเสี้ยววินาทีอันสั้นเมื่อครู่นี้ เธอกลับหลั่งเหงื่อเย็นออกมาจนชุ่มโชก แผ่นหลังเปียกชุ่มไปหมดทั้งแถบ

ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่านห้าในยามนี้ แรงกดดันและจิตสังหารบนตัวของเขากลับถาโถมกดทับลงมาใส่ซืออวี่ราวดั่งภูเขาใหญ่ ซืออวี่เบือนหน้าหนีแล้วไอโขลกออกมาอย่างรุนแรง หยาดเลือดสด ๆ กระเซ็นเปรอะเปื้อนลงบนผ้าปูที่นอนสีขาวราวดั่งดอกเหมยแดงที่กำลังเบ่งบานสะพรั่ง

เฉียดฉิวเหลือเกิน…… ซืออวี่กล้ารับประกันเลยว่า เมื่อครู่นี้ท่านห้ามีความตั้งใจจะบีบคอฆ่าเธอให้ตายคามือได้จริง ๆ หากไม่ใช่เพราะเขาฝืนยับยั้งชั่งใจตัวเองเอาไว้ได้ในนาทีวิกฤต บางทีตอนนี้เธอคงนอนกลายเป็นศพไปแล้ว รังสีอำมหิตคุกคามนั่นเป็นของจริงแท้แน่นอน ราวกับเคียวของยมทูตที่จ่อพาดอยู่บนลำคอ ซืออวี่เกือบคิดว่าชีวิตน้อย ๆ ของตัวเองต้องมาจบสิ้นลงเสียแล้ว