บทที่ 110: สถาปนาฮองเฮา + ร่วมหอ

บทที่ 110: สถาปนาฮองเฮา + ร่วมหอ

หากกล่าวถึงกำลังทหาร พวกเขาย่อมด้อยกว่าแคว้นชางหลิงอยู่แต่เดิม ส่วนเรื่องลิขิตสวรรค์ อีกฝ่ายยังเป็นผู้ได้รับการคุ้มครองจากสวรรค์โดยตรง

การดื้อดึงต้านทานมีแต่จะรนหาที่ตาย—ผู้ใดจะรับประกันได้ว่า อุกกาบาตลูกต่อไปจะไม่ตกลงบนศีรษะของตนอย่างแม่นยำ จนบดขยี้ทหารและราษฎรทั่วทั้งเมืองให้แหลกเป็นผุยผง?

ด้วยเหตุนี้ หานจือเวยจึงสามารถรวมแผ่นดินใต้หล้าให้เป็นหนึ่งเดียวได้ด้วยวิธีการอันแทบจะเหลวไหลเช่นนี้ โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ

ทันทีที่พระราชพิธีขึ้นครองราชย์เสร็จสิ้น พระราชพิธีสถาปนาฮองเฮาก็ดำเนินต่อในทันที

ขุนนางฝ่ายบุ๋นบู๊ทั่วราชสำนักต่างเงียบกริบราวจักจั่นจำศีล ไม่มีผู้ใดกล้าออกความเห็นแม้เพียงครึ่งคำต่อพระประสงค์ของจักรพรรดิองค์ใหม่ หนานกงชิงเยว่จึงได้ก้าวเข้าสู่ตำแหน่งฮองเฮาอย่างราบรื่นเป็นธรรมชาติ

ยามนั้นเป็นต้นฤดูร้อน แสงฟ้ากระจ่างสดใส นับเป็นฤกษ์มงคลพอดี