บทที่ 95: แผ่นดินไหว

บทที่ 95: แผ่นดินไหว

แม้หนานกงชิงเยว่จะไม่รู้ถึงความกังวลอันซับซ้อนในใจของบิดา ทว่าเมื่อเห็นเขาขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม นางจึงลดความแหลมคมเสียดแทงยามวิจารณ์ผู้อื่นลง เสียงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ท่านพ่อ ลูกทราบว่าท่านกังวลเรื่องที่พี่หานเคยตกอยู่ในคุก ทว่าเรื่องเหล่านี้ใช่ว่าจะไร้หนทางแก้ไข เขายังหนุ่ม รออีกไม่กี่ปี รูปลักษณ์ย่อมเปลี่ยนแปลงไป ถึงเวลานั้นท่านค่อยจัดการเล็กน้อย เปลี่ยนตัวตนให้เขา เขาก็จะไม่ใช่หานจือเวยผู้สังหารมารดาและถูกคุมขังอีกต่อไป”

นางหยุดเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ “ส่วนสายเลือดจากบิดาผู้ให้กำเนิดของเขา ทั่วทั้งนครหลวง นอกจากท่านแล้ว ยังมีผู้ใดที่สามารถแยกแยะลักษณะของสายโลหิตชางหลิงแห่งทุ่งหญ้าได้อย่างชัดเจนอีก?”