บทที่ 67: เปิดดันเจี้ยนใหม่~

บทที่ 67: เปิดดันเจี้ยนใหม่~

ทว่าด้วยขนาดเพียงเท่านี้ อย่าว่าแต่บุรุษวัยผู้ใหญ่เลย ต่อให้เป็นเด็กวัยเยาว์ก็ยังยากจะเบียดผ่านไปได้

เว้นแต่จะมีพลังบำเพ็ญอันลึกล้ำถึงขั้นหดกระดูกจำแลงกาย มิฉะนั้นเส้นทางนี้ย่อมผ่านไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง

หานจือเวยค้นหาอยู่ที่ก้นสระอีกรอบหนึ่ง ครั้นยืนยันว่าไม่มีช่องทางลับหรือโพรงอื่นใดแล้ว จึงถีบขาทั้งสองข้างทะยานฝ่าผิวน้ำขึ้นมา

เขาพลิกตัวขึ้นไปบนขอบสระ พลางโคจรพลังวิญญาณ คราบน้ำบนอาภรณ์ก็กลายเป็นไอขาวสายแล้วสายเล่าลอยระเหยหายไป

หนานกงชิงเยว่ยื่นผ้าเช็ดหน้าสะอาดผืนหนึ่งให้เขา เพียงเห็นสีหน้าของเขา นางก็ทราบผลลัพธ์แล้ว

“ที่ก้นสระมีทางระบายน้ำอยู่จริง ทว่ามันเล็กเกินไป คนผ่านไปไม่ได้”

หานจือเวยรับผ้ามาเช็ดมือแล้วกล่าวว่า “เส้นทางขากลับถูกดินถล่มปิดตาย ส่วนทางน้ำก็ใช้ไม่ได้เช่นกัน”