บทที่ 48: ที่มาของระบบลิขิตสวรรค์

บทที่ 48: ที่มาของระบบลิขิตสวรรค์

หนานกงชิงเยว่: 【……】

เอาเถิด ไม่เพียงเป็นผู้เยาว์เท่านั้น ยังเป็น “ไข่” ที่ยังไม่ฟักออกมาเสียด้วย

ต่อให้ขอบเขตศีลธรรมของนางจะยืดหยุ่นเพียงใด ก็ไม่มีทางโปรยเสน่ห์หรือส่งสายตาหวานให้ไข่ใบหนึ่งได้

เส้นทางของสือฉีกวงนับว่าขาดสะบั้นลงอย่างสิ้นเชิง ชนิดถอนรากถอนโคนกันเลยทีเดียว

เวลานี้เบื้องหน้านางเหลือเพียงเซียวเยี่ยนเฉินกับหานจือเวยเท่านั้น

หนานกงชิงเยว่สงบจิตใจลง ก่อนเริ่มชั่งน้ำหนักอย่างจริงจัง——

หานจือเวย บุรุษผู้นี้ระมัดระวังและหวาดระแวงจนฝังลึกถึงกระดูก จิตใจลึกล้ำดุจห้วงเหว ยากจะยอมมอบความจริงใจให้ผู้ใดโดยง่าย

หากต้องทำให้ระดับความชื่นชอบของเขาเพิ่มจากสามสิบห้าไปจนเต็มค่า ภายในเวลาเพียงสิบเดือน ความยากย่อมไม่ต่างจากการปีนบันไดสวรรค์ด้วยมือเปล่า