บทที่ 38: “รักทางจดหมาย”ในพิภพผู้บำเพ็ญเซียน

บทที่ 38: “รักทางจดหมาย”ในพิภพผู้บำเพ็ญเซียน

ที่หาได้ยากยิ่งกว่านั้นคือ แม้หนานกงชิงเยว่จะมีความหยิ่งทะนงตามแบบคุณหนูผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลใหญ่ ทว่ายามมอบของให้อีกฝ่ายกลับสง่าผ่าเผยและวางตัวได้อย่างเหมาะสม แววตาเย็นเยียบแต่เปิดเผย ไร้เจตนาสงเคราะห์จากผู้เหนือกว่าแม้แต่น้อย

นางมอบของเป็นของขวัญก่อนจากลา ทั้งดูดีและรอบคอบ นอกจากจะรักษาศักดิ์ศรีของผู้บำเพ็ญอิสระผู้ยากไร้เช่นเขาแล้ว ยังตัดโอกาสที่เขาจะปฏิเสธอย่างเอาใจใส่อีกด้วย

ความเอาใจใส่อันละเอียดอ่อนและการวางตัวอย่างเหมาะสมนี้ ค่อย ๆ สะกิดมุมที่อ่อนโยนที่สุดในใจเขา

หานจือเวยไม่ปฏิเสธอีกต่อไป เขายื่นมือรับถุงเก็บสมบัติอย่างจริงจัง “ขอบคุณสำหรับของล้ำค่าที่มอบให้ แม่นางชิงเยว่”

แทบจะทันทีที่เสียงของเขาสิ้นลง เสียงแจ้งเตือนจากระบบลิขิตสวรรค์ก็ดังขึ้นในห้วงจิตของหนานกงชิงเยว่ตรงเวลา