เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 การดวลอาหารปรุงใต้แสงจันทร์
แสงจันทร์กระจ่างสาดส่องลงบนลานโล่งกลางพงไพร
ภายใต้แสงจันทร์ เส้นผมยาวของหญิงสาวผมสีชมพูสยายลงมาถึงใต้ลำคอหยกและไหปลาร้า สายเสื้อกล้ามเลื่อนตกไปอยู่ข้างหนึ่งของไหล่หอม นิ้วมือพันเล่นกับปอยผม ท่าทางดูไม่ใส่ใจนัก
จากร่างของเธอส่งกลิ่นกายหอมเย้ายวนดวงจิตวิญญาณ น้ำหอมแท้จริงแล้วปรุงขึ้นจากกานพลู ลูกกระวาน กุหลาบ และอื่น ๆ
ลั่วเหอคิดในใจว่า “วัตถุดิบอาหารพวกนี้ไม่เอาไปตุ๋นหมูตงพัว กลับเอามาทำน้ำหอม ช่างน่าเสียดายจริง ๆ …”
แน่นอนว่าเรื่องนี้พูดต่อหน้าไม่ได้ เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับปรมาจารย์ เขายังไม่ควรหาเรื่องตายสุ่มสี่สุ่มห้า
อีกฝ่ายเห็นได้ชัดว่ายังเป็นบุคคลระดับสูงของสมาคมนักล่า เขาต้องคิดหาวิธีปกป้องจันทรางาม โดยไม่ทำให้เธอโกรธ
ลั่วเหอครุ่นคิดพลางเอ่ยว่า “ถ้าอาหารปรุงที่ผมทำอร่อยกว่าของท่าน มีรางวัลอะไรให้ผมหรือเปล่า”