บทที่ 26 ไออุ่นในครัว

เมื่อซูหว่านซิงกลับมาถึงลานบ้านเล็ก ๆ ของตนอย่างเงียบเชียบ ดวงอาทิตย์ก็ลอยอยู่กลางท้องฟ้าแล้ว แสงแดดอุ่นสาดลงบนกำแพงลาน ทำให้วัชพืชตรงมุมกำแพงสะท้อนประกายเขียวอ่อนสดใส

นางผลักประตูไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเปิดออก ภายในลานเงียบสงบ มีเพียงซูหว่านเยว่ น้องสาวตัวน้อยที่กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ใต้ต้นทับทิม นิ้วเล็ก ๆ ชี้ลงบนพื้น พลางพึมพำเหมือนกำลังนับอะไรบางอย่าง

“พี่สาว! ท่านกลับมาแล้ว!”

เมื่อได้ยินเสียง ซูหว่านเยว่ก็เงยหน้าขึ้นทันที รอยยิ้มสดใสผลิบานบนใบหน้า ก่อนจะกระโดดโลดเต้นเข้ามากอดแขนของนาง “ข้ากำลังนับมดอยู่ พวกมันเดินเรียงแถวกันเป็นระเบียบมากเลย!”

ซูหว่านซิงลูบเส้นผมนุ่มนิ่มของน้องสาว แววตาเต็มไปด้วยความอบอุ่น “วิ่งช้าหน่อย ระวังหกล้ม แล้วพี่ชายของเจ้าเล่า?”