บทที่ 22 ลงโทษคนชั่วอย่างสาแก่ใจ

ซูหว่านซิงขดตัวอยู่ตรงมุมของช่องเก็บของ เพิ่งปรับลมหายใจให้สงบลง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของสาวใช้สองคนที่ถืออ่างน้ำเดินผ่านระเบียงด้านนอก พร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบา ก่อนทั้งสองจะหยุดลงใต้ต้นเหมยเหลืองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากช่องเก็บของ

“เจ้าว่าหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามาใหม่นี่จะทนได้สักกี่วัน?” สาวใช้ในชุดเขียวกดเสียงต่ำ น้ำเสียงแฝงความหวาดกลัวอยู่เล็กน้อย

สาวใช้ในชุดน้ำเงินอีกคนถอนหายใจ เสียงของนางยิ่งเบาลงกว่าเดิม “ใครจะไปรู้เล่า? นายท่านหยวนไว่ของพวกเรารับอนุภรรยามาแล้วตั้งยี่สิบสามคน คนนี้เป็นคนที่ยี่สิบสี่ คุณหนูจ้าวเมื่อไม่กี่วันก่อนมิใช่ทนรับความอัปยศไม่ไหวจนผูกคอตายในห้องเก็บฟืนหรือ? ตอนนั้นข้ายังเป็นคนช่วยยกศพนางออกมาเลย ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน”