เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Amaryllis
“เรื่องที่จวนพ่อบ้านจางจะเป็นอย่างไร พวกเจ้าไม่ต้องสนใจ!” ซูเป่าจูโยนผงยาสลบลงบนโต๊ะ “ครั้งนี้ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าแก้ตัวจากความผิดพลาดครั้งก่อน
นี่คือผงยาสลบ คืนนี้พวกเจ้ากลับไปที่บ้านของซูหว่านซิง รอจนนางหลับแล้วค่อยเป่าผงยานี้เข้าไปในห้อง พอนางหมดสติ ก็ลักพาตัวนางไปส่งที่จวนพ่อบ้านจาง
หากครั้งนี้พวกเจ้ายังทำพลาดอีก ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับเงิน จวนพ่อบ้านจางไม่ปล่อยพวกเจ้าไว้แน่ และข้าเองก็จะไม่ปล่อยพวกเจ้าเช่นกัน!”
หลี่ซาน หวังอู่ และคนอื่น ๆ มองผงยาสลบบนโต๊ะ ในใจทั้งหวาดกลัวและละโมบ
พวกเขากลัวว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นอีก แต่ก็ละโมบเงินอีกสามตำลึงที่เหลืออยู่
หลังจากชั่งน้ำหนักอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาก็พยักหน้า “ได้! คุณหนูเป่าจู ครั้งนี้พวกเราจะระวังให้ดี รับรองว่าจะลักพาตัวซูหว่านซิงไปส่งถึงจวนพ่อบ้านจางอย่างแน่นอน!”