บทที่ 17 สมคบคิดกับญาติผู้พี่หญิง

กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วอย่างยิ่ง ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที และตลอดเวลานั้นก็ไม่มีเสียงดังออกมาแม้แต่น้อย

หลังจากซูหว่านซิงตรวจสอบจนแน่ใจว่ากล้องทั้งสี่ตัวติดตั้งอย่างมั่นคงและอยู่ในมุมที่เหมาะสมแล้ว นางก็ปีนข้ามกำแพงลานกลับออกไปอย่างเงียบเชียบ ก่อนย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม

เมื่อกลับถึงบ้าน ซูหว่านซิงผลักประตูลานเปิดออก ก็เห็นหว่านเฟิงกำลังจูงมือซูหว่านเยว่ ทั้งสองนั่งรอนางอย่างว่าง่ายอยู่บนม้านั่งหินในลาน หัวใจของนางจึงผ่อนคลายลงทันที

“พี่ใหญ่ กลับมาแล้ว!” เมื่อเห็นนาง หว่านเฟิงก็ลุกขึ้นยืนทันที ก่อนวิ่งเข้ามาหา

ซูหว่านซิงยิ้มพลางลูบศีรษะของเขา “อืม พี่กลับมาแล้ว หว่านเฟิงเก่งมาก ดูแลหว่านเยว่ได้ดีถึงเพียงนี้”

นางเดินเข้าไปในบ้าน ก่อนรวบรวมสมาธิเชื่อมต่อกับสัญญาณของกล้องจิ๋ว