บทที่ 13 สยบศัตรูด้วยการสกัดจุด

ซูหว่านซิงกำหมัดแน่น ความอดกลั้นเสี้ยวสุดท้ายในแววตาสลายหายไปอย่างสิ้นเชิง หลายวันมานี้นางมัวแต่วุ่นอยู่กับการจัดการเรื่องซื้อบ้านและที่ดิน อีกทั้งยังต้องเก็บกวาดศาลบรรพชนและจัดการความเป็นอยู่ของน้องทั้งสอง จึงไม่มีเวลาสนใจคนจากบ้านเดิมเลยแม้แต่น้อย คิดไม่ถึงว่าคนเหล่านี้กลับเป็นฝ่ายมาหาถึงประตู ทั้งที่ตัดขาดความสัมพันธ์กันไปแล้วแท้ ๆ ยังคิดจะอาศัยฐานะ “ผู้อาวุโส” มาแย่งชิงเงินของนางอีก หรือคิดจริง ๆ ว่านางเป็นลูกพลับนิ่มที่ใครจะบีบจะขยำอย่างไรก็ได้?

“ในเมื่อพวกท่านยืนกรานจะหาเรื่องเอง ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ” ซูหว่านซิงเอ่ยเสียงต่ำ เพราะกลัวว่าจะปลุกน้องทั้งสองที่อยู่ด้านในให้ตื่น นางจึงสาวเท้าไปถึงหน้าประตูอย่างรวดเร็ว ก่อนกระชากประตูเปิดออกในคราวเดียว