เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวเยี่ยนหันศีรษะกลับไป พลันขมวดคิ้วแน่น อารมณ์แปรเปลี่ยนเป็นขุ่นมัวขึ้นมาในชั่วพริบตา
ไฉอวิ๋นเอ่ยถามว่า “พี่เยี่ยนจื่อ นี่ผู้ใดหรือ”
เสี่ยวเยี่ยนกดเสียงต่ำกล่าวว่า “ท่านแม่ของท่านหูหยาง!”
“ยายมารร้ายผู้นั้นน่ะหรือ!” ไฉอวิ๋นร้องอุทานเสียงเบา มือยกขึ้นปิดปากพลางมองไปยังแม่เฒ่าหูด้วยสีหน้าประหลาดใจ
แม่เฒ่าหูเดินยิ้มกริ่มเข้ามาใกล้ “คุณหนูเสี่ยวเยี่ยน ข้ามีคำพูดอยากจะกล่าวกับเจ้า!”
เสี่ยวเยี่ยนไม่อยากมีความข้องเกี่ยวอันใดกับนาง “พวกเราไม่มีอันใดต้องพูดคุยกัน!”
“คุณหนู คราวก่อนเป็นความผิดของหญิงรับใช้สูงวัยอย่างข้าเอง!” แม่เฒ่าหูกล่าวพลางยิ้มร่า “บุตรชายข้ายังชอบเจ้ามากอยู่ ตอนนี้ข้ายินยอมให้พวกเจ้าแต่งงานกันแล้ว”
นางนึกว่าตนกล่าวเช่นนี้แล้ว เสี่ยวเยี่ยนจะดีใจจนเนื้อเต้น