กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นางทำเครื่องประดับของข้าหายหมด เจ้าต้องชดใช้ให้ข้า!” ตู้ชุ่ยอวิ๋นแผดเสียงตะโกนอย่างเดือดดาล
มู่เสวี่ยเฉินชะงักงันไปทันที!
“เอาเถิด ข้าจะค่อย ๆ ชดใช้คืนให้เจ้า!” เขาถอนหายใจแผ่วเบาด้วยความรู้สึกหม่นหมอง สิ้นความสนใจที่จะสนทนากับตู้ชุ่ยอวิ๋นต่อไป
มีคำกล่าวว่าเรื่องดีไม่พ้นประตู เรื่องชั่วลือไกลนับพันลี้ เพียงไม่กี่วันเรื่องที่มู่เสวี่ยหนิงตกน้ำก็เล่าลือกันไปทั่ว นางหลบหน้าไม่กล้าออกไปไหน แต่ย่อมต้องมีผู้คนสัญจรไปมาบ้างเป็นธรรมดา!
ช่วงสองสามวันนี้มู่เสวี่ยเฟยรู้สึกโกรธเคืองจนอยากจะลงไม้ลงมือกับคนอื่น เพื่อนร่วมเรียนทุกคนต่างมองเขาด้วยสายตาทีเล่นทีจริง
มู่เสวี่ยเฟยถูกพวกเขามองจนขนลุกซู่ นึกอยากจะพุ่งเข้าไปทุบหัวสุนัขของพวกมันให้แตกละเอียดนัก