กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ใครพูดกัน?” มู่เสวี่ยหนิงย้อนถามอย่างประชดประชัน “ใครบอกว่าข้าไม่มีคนที่หมายปอง! ที่ผ่านมาคนพวกนั้นที่พวกท่านแนะนำมาต่างหากที่แย่เกินไป ข้าถึงไม่ถูกใจ”
“อ้อ!” มู่เสวี่ยเฉินแค่นยิ้มเย็น “ถ้าเช่นนั้นเจ้าลองบอกมาสิว่า เจ้าหมายปองผู้ใดอยู่?”
มู่เสวี่ยหนิงพลันทำท่าทางบิดไปบิดมา ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงกล่าวด้วยความเขินอายว่า “คนผู้นั้น คนผู้นั้นจอหงวนเจียงอย่างไรเล่าที่ดียิ่งนัก!”
มู่เสวี่ยเฉินหัวเราะหึออกมา เขาถูกทำให้โกรธจนหัวเราะ “สายตาเจ้านี่นับว่าไม่เลว!”
มู่เสวี่ยหนิงก้มหน้ายิ้มลับหลัง ในใจยินดีปรีดาอย่างยิ่ง