กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความคิดของตู้อีอวิ๋นคือการเปิดร้านค้าเพิ่มอีกสักสองสามแห่ง ทำเลของเมืองหยางฟางแห่งนี้ดีมาก ตรงกลางเป็นถนนหลวง มีพ่อค้าวาณิชสัญจรผ่านไปมามากมาย อีกทั้งระยะทางจากตัวเมืองอำเภอพอดีกับการเดินทางด้วยการขี่ม้าครึ่งวันหรือเดินเท้าหนึ่งวัน ผู้คนที่เดินทางมาจากตัวเมืองอำเภอล้วนจำเป็นต้องแวะพักค้างคืนพอดี
นางบอกความคิดของนางแก่นางจาง นางจางรีบถามขึ้น “เงินไม่พอใช้หรือ หากเป็นเช่นนั้นท่านแม่ให้เจ้าหยิบไปใช้สักหน่อยก็ได้ เหตุใดต้องลำบากเปิดร้านค้าด้วยเล่า?”
ตู้อีอวิ๋นหัวเราะ “ท่านแม่ ถ้าเช่นนั้นข้าจะขอเงินท่านใช้ไปตลอดชีวิตได้อย่างไรเล่าเจ้าคะ?
พ่อมีแม่มีไม่สู้ตนเองมี ท่านแม่ ข้าอย่างไรก็ว่างงานอยู่แล้ว มีเรื่องให้ทำก็ไม่น่าเบื่อดีเจ้าค่ะ”