กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อยู่ดี ๆ ท่านแม่โกรธอะไรกัน?” ตู้ชุ่ยอวิ๋นยิ้มมุมปากกล่าวขึ้น “ถ้วยชาใบนี้แม้จะไม่แพงนัก แต่ก็มีค่าราวสิบกว่าอีแปะเชียวนะ!”
“เพี้ย!” มารดามู่ถ่มน้ำลายแล้วพูดว่า “ทำไม เจ้ายังจะคิดบัญชีกับข้าอีกหรือ?”
“ใช่สิ!” ตู้ชุ่ยอวิ๋นเดินไปนั่งบนเก้าอี้ข้างประตูอย่างแช่มช้า แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยว่า “ก็ต้องคิดบัญชีให้ละเอียดหน่อย!
ครั้งนี้สามีไปที่โรงเรียนประจำอำเภอ ก็หยิบเงินไปอีกยี่สิบตำลึงเงิน” ตู้ชุ่ยอวิ๋นถอนหายใจ “ยังไม่พูดถึงเรื่องที่เขาต้องไปเมืองมณฑลในเดือนแปด การเดินทางครั้งนี้ไกลกว่าเดิม ใช้เวลานานกว่า แถมที่นั่นทุกอย่างก็แพงลิบ ต้องใช้เงินอย่างน้อยร้อยตำลึงเงินแน่!