กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คำนี้หมายความอะไรกัน?” นางจางยิ่งแปลกใจ เหตุใดการสำนึกบุญคุณหรือการมีมโนธรรมกลับกลายเป็นเรื่องไม่ดีไปได้?
“ท่านลองคิดดูสิ! อย่างไรเสียมู่เสวี่ยเฉินก็เป็นบุรุษ อีกทั้งเขายังเป็นบุตรชายคนโตและหลานชายคนโตของตระกูลมู่ ย่อมมีหน้าที่โดยกำเนิดที่จะต้องตระกูลกู้ ผลปรากฏว่าหน้าที่นี้กลับให้พวกเราเป็นผู้รับไป แล้วในใจเขาจะไม่รู้สึกละอายบ้างหรือ?” ตู้อีอวิ๋นตั้งใจถกเถียงกับนางจางอย่างจริงจัง
นางจางหลุดขำออกมา “เจ้าคิดมากไปหรือเปล่า? หากเป็นเช่นนั้น เขาจะไม่ยิ่งรู้สึกซาบซึ้งในตัวเจ้าหรือ?”
“ท่านแม่! ในช่วงแรกย่อมรู้สึกซาบซึ้งแน่นอน บางทีเขายังคิดด้วยซ้ำว่าจะตอบแทนอย่างไรในอนาคต แต่บุญคุณเหล่านี้หากสะสมมากขึ้นเรื่อย ๆ จะไม่กลายเป็นภาระหรือ?