เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 บรรลุข้อตกลงแลกเปลี่ยน
“การที่พวกท่านเชิญเขามาไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าข้าจะเชิญเขามาไม่ได้เสียหน่อย”
ตงหวังกงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าหยิ่งผยองเป็นที่สุด
“ในเมื่อสหายเต๋ามีความมั่นใจถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็ขออวยพรให้สหายเต๋าประสบความสำเร็จไว้ล่วงหน้าเลยก็แล้วกัน”
ตี้จวิ้นเผยรอยยิ้มออกมาพลางเอ่ยกับตงหวังกง
แม้ว่าท่าทางวางมาดอวดเบ่งเช่นนี้ของตงหวังกงจะทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์
แต่พอนึกถึงว่าหากตงหวังกงพกพาท่าทีเช่นนี้เดินทางไปหาหลิวชิง จะต้องถูกทุบตีจนมีสภาพน่าอนาถยิ่งกว่าเดิมอย่างแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงเอ่ยเยินยอประจบสอพลอต่อไปว่า “สหายเต๋า ท่านคือผู้นำแห่งเซียนชายที่ท่านเต๋าจู่ทรงคัดเลือกแต่งตั้งด้วยตนเอง การที่ท่านยินดีจะออกหน้าเดินทางไปเองด้วยตนเอง หลิวชิงจะต้องยอมไว้หน้าท่านอย่างแน่นอน”
“ขอเพียงหลิวชิงสามารถเข้ามาร่วมอยู่ในค่ายกลยุทธ์ของพวกเราได้ การที่พวกเราจะกวาดล้างเผ่าแม่มดให้พินาศสิ้นซากย่อมอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม”