เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ตี้จวิ้นผู้มีเล่ห์เหลี่ยม
เมื่อเหล่าอสูรใหญ่จำนวนมากได้ยินคำพูดของตงหวังกง สีหน้าของทุกคนก็พลันชะงักอึ้งไปตาม ๆ กัน จิตสังหารที่แผ่ซ่านอยู่บนร่างลดฮวบลงไปมากโขในทันที
เพราะเดิมทีพวกเขานึกว่าตงหวังกงไปล่วงรู้เรื่องที่ตงหวงไท่อีได้รับบาดเจ็บมา จึงคิดจะมาบีบบังคับให้พวกเขายอมสละผลประโยชน์ออกไปเพิ่มขึ้นอีก
บัดนี้พอได้ยินว่าตงหวังกงไม่ได้เดินทางมาเพราะเรื่องนี้ ทุกคนจึงรู้สึกประหลาดใจและงุนงงไปตาม ๆ กัน
ความเปลี่ยนแปลงของท่าทีเหล่าอสูรใหญ่ทั้งหลาย ตงหวังกงย่อมสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
ยามนี้ภายในใจของเขาจึงรู้สึกฉงนสนเท่ห์เป็นอย่างยิ่ง
ไม่เข้าใจเลยว่าเผ่าอสูรกำลังเล่นตลกอันใดกันอยู่แน่
“ในเมื่อเจ้าเดินทางมาเพราะเรื่องนี้ ข้าก็ค่อนข้างจะมีความสนใจอยู่บ้าง”
ตี้จวิ้นเอ่ยกับตงหวังกง จากนั้นเขาก็สะบัดมือขวาขึ้นคราหนึ่ง เหล่าอสูรน้อยที่ยืนรอรับใช้อยู่ทั้งสองฝั่ง ก็รีบไปยกเก้าอี้ออกมาจากตำหนักข้างเข้ามาวางเรียงไว้หลายตัวทันที