เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 ยังมีข้าอยู่อีกคนนะ
อินทรีปีกทองต้าเผิงรู้สึกว่าหลิวชิงจะต้องกำลังพูดจาคุยโวโอ้อวดอยู่ไม่มากก็น้อยอย่างแน่นอน
เพราะก่อนที่หยวนเฟิ่งผู้เป็นมารดาของเขาจะสิ้นใจตายจากไป นางเคยสั่งกำชับพวกเขาสองพี่น้องไว้อย่างหนักแน่นว่า
ตราบใดที่ตบะยังไม่บรรลุถึงขอบเขตเซียนทองคำต้าหลัวขั้นกลาง ห้ามเปิดเผยฐานะที่แท้จริงของตนเองออกไปอย่างเด็ดขาด
เพราะทันทีที่ฐานะถูกเปิดเผยจนชักนำคนของเผ่าเฟิ่งให้ตามมาพบ จะต้องไม่มีทางรอดชีวิตอย่างแน่นอน
มารดาของเขาเรียกได้ว่าสั่งกำชับย้ำแล้วย้ำอีกตั้งหลายต่อหลายรอบ
บัดนี้เมื่อได้ยินหลิวชิงพูดจาไม่เห็นเผ่าเฟิ่งอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
เขาจึงได้บังเกิดความคิดคลางแคลงใจเช่นนี้ขึ้นมา
“คำพูดคำจาของเจ้าเด็กคนนี้ ชักจะทำให้ตัวเองส่งกลิ่นหอมน่ากินขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะเนี่ย”
เมื่อหลิวชิงเห็นอินทรีปีกทองต้าเผิงเอ่ยตั้งคำถามคลางแคลงใจในตัวเขา ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นมาในใจของเขาโดยไม่อาจหักห้าม