กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 ท่านกำลังคุยโวอยู่ใช่หรือไม่?
น้ำเสียงของอินทรีปีกทองต้าเผิงเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจ
ขงเซวียนเองก็หันมามองหลิวชิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคลางแคลงใจเช่นเดียวกัน
เพราะพวกเขาทั้งสองคนล้วนเป็นถึงบุตรชายของหยวนเฟิ่ง ย่อมต้องมีความหยิ่งทะนงถือตัวอยู่ในใจเป็นธรรมดา
เมื่อหลิวชิงเห็นท่าทางเช่นนี้ของคนทั้งสอง
ภายในใจของเขากลับไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองแต่อย่างใด
เพราะพวกเขาทั้งสองคนมีคุณสมบัติคู่ควรที่จะหยิ่งทะนงได้จริง ๆ
หากพวกเขาทั้งสองคนพอเห็นหน้าใครปุ๊บก็ยอมคุกเข่ากราบเป็นอาจารย์ปั๊บโดยไม่มีมาตรฐานหรือข้อกำหนดใด ๆ เลย
หลิวชิงคงจะรู้สึกดูแคลนคนทั้งสองลงไปเสียอีก
ยามนี้ขงเซวียนและอินทรีปีกทองต้าเผิงมีตบะอยู่ในขอบเขตเซียนทองคำแล้ว