เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 หงอวิ๋นงุนงง
“ขอบคุณท่านเต๋าจู่ที่เมตตาประทานให้ขอรับ” ตงหวังกงและซีหวังหมู่เก็บรับสมบัติวิญญาณก่อนกาลชั้นเลิศทั้งสองชิ้นนี้ไว้ด้วยความดีใจเป็นอย่างยิ่ง ก่อนจะเอ่ยปากคารวะขอบคุณอีกครั้ง
คนอื่น ๆ ในตำหนักจื่อเซียวเมื่อจ้องมองของวิเศษที่ส่องประกายแสงวิญญาณวูบวาบทั้งสองชิ้นนี้ ในดวงตาของทุกคนต่างก็เผยสีหน้าอิจฉาตาร้อนออกมาอย่างสุดซึ้ง
เพราะสมบัติวิญญาณก่อนกาลชั้นเลิศหาใช่ผักกาดขาวริมทางไม่ แต่เป็นของล้ำค่าที่สูงค่าหายากเป็นอย่างยิ่ง ผู้คนจำนวนมากที่นั่งอยู่ในที่นี้ ในมือไม่มีสมบัติวิญญาณก่อนกาลชั้นเลิศเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ซ้ำบางคนยังไม่เคยแม้แต่จะได้เห็นด้วยตาตนเองมาก่อนเลยด้วยซ้ำ จะมีก็เพียงผู้ยิ่งใหญ่บางคนที่มีรากเหง้าและวาสนาบารมีล้ำลึกเท่านั้น ในมือจึงจะมีสมบัติวิญญาณก่อนกาลชั้นเลิศอยู่สักชิ้นหนึ่ง