เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 สู้เสียงผายลมของพี่ใหญ่ข้าก็ยังไม่ได้
“ผู้ที่มีวาสนาได้เดินทางมาพร้อมหน้ากันจนครบถ้วนแล้ว เด็กน้อยจงปิดประตูเสีย” หลังจากที่สิบสองบรรพชนแม่มดนั่งลงประจำที่ สุรเสียงอันทรงอำนาจของหงจวินก็ดังกังวานขึ้น
ฮ่าวเทียนและเหยาฉือที่ยืนอยู่ทั้งสองฝั่งของประตูใหญ่ เมื่อได้ยินคำสั่งของหงจวิน ทั้งสองก็ร่วมมือกันผลักปิดบานประตูใหญ่ของตำหนักจื่อเซียวลงในทันที
เห็นเพียงหงจวินโบกมือขึ้นเบา ๆ อีกคราหนึ่ง ร่างของฝูซีและหลิวหลิงเอ๋อร์ก็ลอยขึ้นไปนั่งลงบนเบาะรองนั่งหยกม่วงทั้งสองที่ที่ว่างอยู่โดยตรง
แม้ว่าการที่พวกเขาทั้งสองคนได้ขึ้นไปนั่งบนเบาะรองนั่งหยกม่วงจะไม่ได้ทำให้ได้รับปราณม่วงหงเหมิงและตำแหน่งอริยะ แต่เบาะรองนั่งหยกม่วงก็สามารถช่วยให้ผู้ที่นั่งอยู่รวบรวมสมาธิสงบจิตใจและก้าวเข้าสู่ขอบเขตแห่งการรู้แจ้งได้อย่างรวดเร็ว การได้นั่งอยู่ด้านบนจึงช่วยให้สามารถทำความเข้าใจมรรคาที่หงจวินแสดงออกมาได้ดียิ่งขึ้น