เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 มาพร้อมหน้ากันจนครบถ้วน
“ท่านเต๋าจู่ หลิวชิงบังอาจสำแดงอิทธิฤทธิ์ในสำนักบำเพ็ญเพียรของท่าน นี่คือการไม่ให้ความเคารพต่อท่านอย่างร้ายแรง ขอท่านได้โปรดลงมือลงทัณฑ์มันด้วยเถิดขอรับ”
“ท่านเต๋าจู่ พวกเราสองคนอุตส่าห์ลำบากตรากตรำเดินทางไกลมาจากทิศตะวันตก กว่าจะตามหาตำหนักจื่อเซียวพบเพื่อเตรียมตัวรับฟังท่านแสดงธรรมก็ยากเย็นแสนเข็ญ แต่กลับถูกหลิวชิงลงมือทุบตีอย่างไร้เหตุผล ท่านผู้อาวุโสจะต้องช่วยทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่พวกเราด้วยนะขอรับ”
“ท่านเต๋าจู่ เบาะรองนั่งหยกม่วงทั้งสองใบนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งของของท่าน แต่หลิวชิงกลับอ้างว่ามีวาสนากับมัน นี่มันตั้งใจจะปล้นชิงของล้ำค่าของท่านอย่างโจ่งแจ้งชัด ๆ คนชั่วผู้บังอาจเช่นนี้ ท่านจะต้องลงมือสังหารมันให้สิ้นซากนะขอรับ”
นักพรตเจียอิ่นและนักพรตจุ่นถี ร้องไห้ฟ้องร้องขอความเมตตาจากหงจวินด้วยท่าทางน่าสงสารเป็นที่สุด ทว่าในยามนี้หงจวินกลับไม่สนใจไยดีพวกเขาทั้งสองคนเลยแม้แต่น้อย