เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 สายฟ้าเทพโกลาหลอันน่าสะพรึงกลัว
อสูรโคที่ตกเป็นเป้าหมายของหลิวชิง กำลังนอนอาบแดดอย่างสบายอารมณ์อยู่บนยอดเขาสูงแห่งหนึ่ง
“น้องเขย พวกเราจะลงมือกับโคเทพย่ำสวรรค์ตนนี้จริง ๆ หรือ?”
หลิวชิงพาฝูซีลอบเร้นกายเข้าไปใกล้อสูรโค ฝูซีเอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทางประหม่าตึงเครียดอยู่บ้าง
อสูรโคตนนี้มีตบะอยู่ในขอบเขตเซียนทองคำไท่อี่ขั้นต้นสูงสุด ซึ่งสูงล้ำกว่าพวกเขาทั้งสองคนอยู่มากโข
การคิดจะบั่นคอสังหารมันลง ย่อมต้องออกแรงเหนื่อยยากกันไม่น้อยเป็นแน่
ฝูซีหาได้ประหม่าเพราะเกรงกลัวอสูรโคไม่ แต่สาเหตุที่เขาประหม่าก็เพราะเกรงว่าประเดี๋ยวพอลงมือต่อสู้กับอสูรโคแล้ว ความเคลื่อนไหวจะชักนำเผ่ามังกรให้แห่กันมาต่างหาก
เพราะในอดีตยามที่เขากับหลิวชิงออกมาล่าสัตว์ด้วยกัน ทั้งสองมักจะเลือกลงมือกับสัตว์อสูรที่อ่อนแอซึ่งมีตบะต่ำกว่าพวกเขามาก พอล่าได้สักสองสามตัวก็จะรีบเดินทางกลับถ้ำพำนักในทันที