เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 คนคุ้นเคยในสถานที่จัดงาน
“ผมเป็นเพียงช่างเครื่องคนหนึ่งเท่านั้น การซ่อมอาวุธพลังจิตระดับดาวห้าดาวนั้นเกินความสามารถของผมจริง ๆ……”
การนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้แดงโดยถูกยอดฝีมือระดับห้าขั้นสูงสุดสองคนล้อมหน้าล้อมหลังเพื่อเกลี้ยกล่อม แรงกดดันเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย
เมื่อมองดูซีลัวร์และปรมาจารย์เฟิง หลินชวนนึกอยากจะเปิดใช้งานแขนกลแล้วตบหน้าทั้งสองคนสักฉาดเพื่อพิสูจน์ว่านี่คือแขนกลที่มีเฉพาะช่างเครื่องเท่านั้น
ไม่ได้ [แขนเกล็ดร้าว] เป็นความลับ จะนำออกมาแสดงโดยพลการไม่ได้
หรือจะโยนตราสัญลักษณ์ช่างเครื่องออกมาให้พวกเขาตรวจสอบดี?
ไม่ ไม่ได้เช่นกัน!
หากทำเช่นนั้น ความจริงที่ว่าผมเชี่ยวชาญพลังจิตวิญญาณจะไม่ถูกเปิดเผยหรอกหรือ……
หลินชวนถอนหายใจในใจ พบว่าความลับบนตัวมีมากเกินไป ความทุกข์ใจที่ไม่อาจแสดงตัวตนออกมาได้นั้นช่างน่าปวดหัวจริง ๆ