เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 ผมไม่ใช่มหาปรมาจารย์ช่างเครื่องจริงๆ นะ
จากกลิ่นอายที่คนแคระผู้นี้ระเบิดออกมาเมื่อครู่ มันแข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์เฟิงเสียอีก เมื่อมีสุดยอดฝีมือสองคนอยู่ในที่นี้ หลินชวนถามตัวเองว่าต่อให้มีเขาถึงสิบคน ก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้
ทว่าในสถานที่จัดงานชุมนุมช่างเครื่อง หลินชวนก็ไม่กังวลว่าทั้งสองคนจะทำร้ายช่างเครื่องคนหนึ่ง
ทันใดนั้น หลินชวนก็ระงับความตื่นตระหนก ยื่นมือไปดันแว่นตาหนาเตอะเพื่อรักษามาดเย็นชาไว้ แล้วกล่าวเรียบ ๆ ว่า “เจ้าของร้าน มีอะไรอีกหรือครับ?”
มหาปรมาจารย์ซีลอร์เดินเข้ามาเผชิญหน้ากับหลินชวน ร่างกายของคนแคระผู้นี้ราวกับหล่อหลอมมาจากเหล็กกล้า อัดแน่นไปด้วยพละกำลังที่ระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ
หลินชวนรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี แต่เขารู้ว่าเวลานี้ห้ามตื่นตระหนกเด็ดขาด เขาทำสีหน้าเรียบเฉย ดูเย็นชายิ่งขึ้น และจ้องมองกลับโดยไม่พูดอะไร